Kalkulator siły wyporu
Oblicz siłę wyporu z objętości wypartego płynu.
Wprowadź wartość skończoną należącą do dziedziny wzoru i obsługiwanego zakresu liczbowego.
W trybie wypartej cieczy podaj zanurzoną objętość w litrach. Przy pełnym zanurzeniu jest to cała objętość ciała: Fᵦ=ρgV, W=mg, siła wypadkowa w dół=W−Fᵦ. Wynik ujemny oznacza dążenie do wypłynięcia; równe gęstości dają neutralną pływalność. Model nie obejmuje częściowego zanurzenia, napięcia powierzchniowego ani ruchu cieczy.
Jak działa obliczenie
Fᵦ = ρ·g·V; m = ρ·V; V(m³) = V(L)/1000
Użyj objętości zanurzonej, niekoniecznie całkowitej. Gęstość i grawitacja są stałe; pomija napięcie powierzchniowe i ruch płynu.
Wartości muszą należeć do dziedziny wzoru. Niezerowe wyniki zbyt małe lub zbyt duże do wiarygodnego przedstawienia są odrzucane.
W trybie wypartej cieczy podaj zanurzoną objętość w litrach. Przy pełnym zanurzeniu jest to cała objętość ciała: Fᵦ=ρgV, W=mg, siła wypadkowa w dół=W−Fᵦ. Wynik ujemny oznacza dążenie do wypłynięcia; równe gęstości dają neutralną pływalność. Model nie obejmuje częściowego zanurzenia, napięcia powierzchniowego ani ruchu cieczy.
Najczęstsze pytania
Jak obliczany jest wynik?
Fᵦ = ρ·g·V; m = ρ·V; V(m³) = V(L)/1000
Jakie założenia przyjęto?
Użyj objętości zanurzonej, niekoniecznie całkowitej. Gęstość i grawitacja są stałe; pomija napięcie powierzchniowe i ruch płynu.
Jaka jest precyzja wyświetlanych wyników?
Wyniki liczbowe pokazują do dziesięciu cyfr znaczących. Zaokrąglenie nie poprawia dokładności pomiarów ani modelu. Wartości muszą należeć do dziedziny wzoru. Niezerowe wyniki zbyt małe lub zbyt duże do wiarygodnego przedstawienia są odrzucane.