Kalkulator pochodnych
Oblicz pochodne funkcji lub wielomianów oraz styczną w wybranym punkcie.
Sprawdź aktywne pola i dziedzinę wzoru. Puste, niepoprawne lub przekraczające zakres wartości usuwają wszystkie wyniki.
ln(x) = log(x); log10(x) = log₁₀(x); log2(x) = log₂(x).
Wybierz współczynniki lub wyrażenie do 512 znaków. Używaj x, pi, e, + - * / ^ oraz sin, cos, tan, exp, ln, log, sqrt lub abs; zapis Math.sin(x) też działa. Różnice centralne zależą od h i nie dowodzą różniczkowalności.
Wyniki przybliżone pokazują do 12 cyfr znaczących. Pola dziesiętne używają kropki, do 12 cyfr po obu stronach, wykładnika od −24 do 24 i wartości bezwzględnej do 10¹². Liczniki i mianowniki pośrednie są ograniczone do 512 bitów. Wyjątki dla liczb całkowitych i zapisu naukowego podano niżej. P(x)=aₙxⁿ+…+a₁x+a₀; P′(x)=naₙxⁿ⁻¹+…+a₁; n ≤ 100.
Jak działa obliczenie
P(x) = aₙxⁿ + ⋯ + a₁x + a₀; P′(x) = n·aₙxⁿ⁻¹ + ⋯ + a₁
Wybierz współczynniki lub wyrażenie do 512 znaków. Używaj x, pi, e, + - * / ^ oraz sin, cos, tan, exp, ln, log, sqrt lub abs; zapis Math.sin(x) też działa. Różnice centralne zależą od h i nie dowodzą różniczkowalności.
Wartości muszą należeć do dziedziny wzoru. Niezerowe wyniki zbyt małe lub zbyt duże do wiarygodnego przedstawienia są odrzucane.
f′(x)≈(f(x+h)−f(x−h))/(2h); f″(x)≈(f(x+h)−2f(x)+f(x−h))/h².
Najczęstsze pytania
Jak obliczany jest wynik?
P(x) = aₙxⁿ + ⋯ + a₁x + a₀; P′(x) = n·aₙxⁿ⁻¹ + ⋯ + a₁
Jakie założenia przyjęto?
Wybierz współczynniki lub wyrażenie do 512 znaków. Używaj x, pi, e, + - * / ^ oraz sin, cos, tan, exp, ln, log, sqrt lub abs; zapis Math.sin(x) też działa. Różnice centralne zależą od h i nie dowodzą różniczkowalności.
Jaka jest precyzja wyświetlanych wyników?
Wyniki pokazują do 12 cyfr znaczących. Dokładność numeryczna zależy od funkcji i kroku h.